«Θεσπίζομεν πάντα, όσα Πορφύριος υπό της εαυτού μανίας ελαυνόμενος κατά της ευσεβούς των Χριστιανών θρησκείας συνέγραψε, παρ' οιωδήποτε ευρισκόμενα πυρί παραδίδοσθαι. Πάντα γαρ τα κινούντα τον Θεόν εις οργήν συγγράματα και τας ψυχάς αδικούντα ουδέ εις ακοάς ανθρώπων ελθείν βουλόμεθα.»

- Διάταγμα του 448

Απόδοσις:

«'Ολα όσα έγραψε, παρασυρμένος από την τρέλλα του, ο Πορφύριος κατά της ευσεβούς θρησκείας των Χριστιανών, σε οποιουδήποτε τα χέρια και αν βρίσκωνται, να δοθούν στην πυρά. Δεν επιθυμούμε να φθάνουν στα αυτιά των ανθρώπων συγγράματα που προκαλούν την οργή του Θεού και εγκληματούν εις βάρος των ψυχών.»

http://makedonia.e-e-e.gr

«Από τα πιο απομακρυσμένα σημεία της Αυτοκρατορίας εσύροντο δεμένοι με αλυσίδες αμέτρητοι πολίτες κάθε ηλικίας και κάθε κοινωνικής τάξεως. Και από αυτούς πολλοί πέθαιναν στην διαδρομή ή στις κατά τόπους φυλακές. Και όσοι κατώρθωναν να επιζήσουν, κατέληγαν στην Σκυθόπολι, μία απόκεντρη πόλι της Παλαιστίνης, όπου είχαν στηθή τα όργανα των βασανιστηρίων και των εκτελέσεων.»

ΑΜΜΙΑΝΟΣ ΜΑΡΚΕΛΛΙΝΟΣ - «Ιστορία» ΙΘ' 12.

Το 1888 ευρέθη στην Καρδίτσα μία πλάκα, που επάνω της είναι χαραγμένος ο λόγος που εξεφώνησε ο Νέρων στους Κορινθίους:

«'Ολοι οι 'Ελληνες που κατοικούν στην γη της Πελοποννήσου, από σήμερα είναι ελεύθεροι. Εγγυητές της ελευθερίας αυτής θα είναι οι Ρωμαίοι χιλίαρχοι... Από τώρα και στο εξής 'Ελληνες, θα γευθήτε την ελευθερία που σπάνια μέχρι σήμερα είχατε την ευκαιρία να απολαύσετε. υπήρξατε υπόδουλοι ή στους ξένους ή οι μεν στους δε, μεταξύ σας. Προσεύχομαι να αποκτήσω τον χρόνο που απαιτείται για να αποδείξω με έργα τον θαυμασμό και την λατρεία μου στην Ελλάδα και στους 'Ελληνες. Κάνω επίκλησι στον χρόνο να μου επιτρέψη να πραγματοποιήσω όλα τα ευνοϊκά για την Ελλάδα όνειρά μου... Η πόλι σας ελευθερώθη από τους προηγούμενους ηγεμόνες. Εγώ ο Νέρων προστάζω, πως από σήμερα ολόκληρη η Πελοπόννησος θα είναι απολύτως ελεύθερη...»

Ο Νέρων επεσκέφθη δύο φορές την Ελλάδα. Το 67 και το 68. Οι 'Ελληνες τον εδέχθησαν με ξέφρενο ενθουσιασμό και τον ετίμησαν ως θεό, εξ αιτίας της άκρως φιλελληνικής του πολιτικής (χάρισμα φόρων για μία πενταετία, απόδοσι της ελευθερίας σε υπόδουλες στην Ρώμη περιφέρειες, εξαγορά Ελλήνων δούλων κ.λ.π.).